Mustafa Golubić jedna je od najtajanstvenijih ličnosti naše savremene istorije. Rođen je u Stocu, u istočnoj Hercegovini, 24. oktobra 1889. godine.

Kao najboljeg đaka osnovne škole, opština ga je poslala u gimnaziju u Sarajevo. Tu je pohađao pet razreda, a kada je Austrougarska izvršila aneksiju Bosne i Hercegovine, sa svojom siromašnom porodicom seli se u Beograd, gdje je nastavio obrazovanje. Te godine postao je član Mlade Bosne.


Odmah po izbijanju Prvog balkanskog ra*a, Golubić je stupio u Tankosićev četnički odred, s kojim je učestvovao i u borbama na Merdaru, gdje se posebno istakao. Prestolonaslednik Aleksandar Karađorđević odlikovao ga je za hrabrost ordenom Obilića.

Nakon mature 1913. godine, sa stipendijom vlade u Beogradu, odlazi na studije prava u Lozanu i Ženevu, a onda u Pariz, gdje će postati član organizacije Ujedinjenje ili sm*t. Golubić je prekinuo studije po izbijanju Prvog svetskog rata, vratio se u Srbiju i uključio u jedinice Užičke armije. Ubrzo je unaprijeđen u čin poručnika i prekomandovan u Kraljevsku gardu. Učestvovao je u čuvenim bitkama na Ceru i Kolubari.

Mustafa Golubić - Wikipedia

 

Mustafa se borio u sastavu srpske vojske u svim borbama, povlačio se preko Albanije, odmarao se na Krfu, probijao je Solunski front. Tokom Solunskog procesa – kada je regent Aleksandar (pod lažnom optužbom i režiranom smr*nom presudom) uklonio Apisa i ostale „crnorukce”, Golubić je odbio da svjedoči protiv Apisa, zbog čega je osuđen na godinu dana zatvora i izbačen iz vojne službe. Interniran je na Krf, odakle je, uz pomoć dr Jevta Dedijera, uspio da pobjegne u Francusku, a zatim u Švajcarsku. Dok je studirao u Švajcarskoj, ušao je u strukture Kominterne (Komunističke internacionale, organizacije u kojoj su bile sve komunističke partije u Evropi) i počeo za nju da radi, a potom se u Moskvi školovao za oficira NKVD-a (Narodni komesarijat unutrašnjih dela).

Postoje snažne indicije da na Vidovdan 1921. godine, učestvovao u organizaciji pokušaja atentata na regenta Aleksandra, kada je Spasoje Stejić bacio dinamit sa zgrade Ministarstva trgovine na automobil s budućim kraljem (pogodio je telefonske žice). Golubić, koji je tada još bio u zemlji, uhapšen je i interniran u manastiru Rakovica, ali pušten je zbog nedostatka dokaza.

HERCEGOVAČKI AGENT 007: MUSTAFA GOLUBIĆ JE IMAO 250 LAŽNIH PASOŠA! |  Hayat.ba
Zbog straha od prisustva Mustafe Gaćinovića u Beogradu, Ivan Stevo Krajačić ga je, najvjerovatnije uz saglasnost Josipa Broza, kome je Golubić bio prava noćna mora, početkom juna 1941. godine anonimno prijavio Gestapou.

Njemačka tajna služba je 7. juna provalila u Golubićev stan i odvela ga u Banjički logor. Mučenje čovjeka, koji je preživeo Staljinove čistke bez ogrebotine, i tri decenije se spremao za takav scenario i kraj – nije urodilo plodom. Njemcima ništa korisno nije rekao, osim gomile laži i izmišljotina, a 11. juna 1941. godine odigrao se onaj posljednji čin u Pionirskom parku, kada je Golubić u šatorskom krilu donijet u park, stavljen na stolicu i str*ljan. Na istom mjestu je i sahranjen.